SÛREYÊ FATÎHAYÊ

Article

Ev sûre heft ayet in, Li Mekkeyê daketîye.

Navên vê sûreyê pêr in.

Navekî wê Fatihetul-Kiteb e; ji bo ku sere Quranê ye, yanî ê ku Quranê vedike.

Navekî wê sûreyê Hemd e; ji bo ku Hemd di sere wî de heye.

Navekî wê jî Ummul Quran e; yanî Dayîka Quranê ye. Wek ku eslê wê ye. Lewra hemî mane/ wate di wê de heye. Hem maneya hemû kitêbên ku jî asîmanan peya bûne.

‘Eliyê kurê Ebî Talip dibêje: Ev sûre li Mekkê daketîye.

Sûretê Fatîhê digel Besmeleyê heft ayet in, li gor mezhebe Şafiyan. Lewra li bal wan Besmele ayeteqê jî fatîhêye. Fatîhê li bal Henefîyan jî heft ayetin. Ji xweynî Besmele li bal wan ayeta dawîyê du ayetin. Besmele ne ayetekî ji fatîhêye.

1- BİSMİLLAHİRRAHMANİRAHİM: Ez des pê dikim bi navê Xwedayê Dilovan u Dîlovîn. Yanî ev Xwedayê qelbteneku genekan bi şefket u merhamet. Şefketa wî li ser gûlên wî pêr e ji ya dayîkan li ser zarokên wan. Lewra dayîk carna Jî zarokê xwe xafîl dibin. Ema ew tu caran jî îbadên xwe xafîl ne buye.

2- Fesfa qencîyê layiqê ji bo Xwedê ku rabbê hemu alemêye. Yanî perwerdekar ê jîtewan re. An terbiye dike. Xweyî dike. Heta wan digîhîne bi bal kemala wan ve. Âlem tê gotinê ji xweyrî Xwedane. Yanî evan dibin delîlu nişan li ser hebuna Xweda. Lewra senî’ê, eser jî muesîrê nişan dide.

3- Ev Xweda nîmet dike li ser îbadê xwe. Bi nîmetê mezin hem bi nîmetên biçuk dî dûnyayê de ye. Rehman sifetekî Xwedayê di dûnyayê de ev nîmeta li ser her kesî dike. Di Dûnyayê de li başan û ne başan. Hem li ser Mû’mînan û hem li ser Kafiran. Wan ji hev cüda nake. Lewra jî Xweda re dibijin Rehmanê dûnyayê ye. Neîm xwe lî Mû’mînan tenê dike, ne li Kafêran. Wan di agir de di şewîtîne. Lewra ji Xweda re tê gotin Rahîmê Axretê.

4- Ew Xwedanê roja cezayê ye, ku Qîyamete. Lewra di wê rojê de milk bi her avayî yê Wî ye. Xeyrî WÎ bê milk u nalin, tazî u pexasin. Roja cezayê tê gotinê, ji roja herkes hesabê kirinên xwe dide Xweda. Xwe we ke kirina xwe cezayê hil dide. Cezayê kirinên baş cennet/ behişt e, ên xirab jî cehennem / dojeh e.

5- Ey Xweda em ji te tenê re qûltî / bendetîyê dikin. Hem ji te tene alîkarî dixazin. Yanî em ji tere îbadet dikin u her hewara xwedîgîhînê te, ne însan u mîlyaketa. Lewra her tişt ji xeyrî Xweda nas nakin, fanîne. Nikarin menfeetê bidin nefsa xwe, hem nikarin zerarê jî nefsa xwe rakin. Çawa nikarin faîdê bidin, nikarin zerarêkî jî bidin.

6- Ey Xweda tu rehberîyame bikî bi bal rîya rast ve.  Ku dînê Îslamê ye. Ev rêya Qur’an u sunnetê ye. Lêwra ji xeyrî dînê Îslamê çi kas rê hene hemu xwarin. Rîya wan di wande wûnda dibe. Durî rêya Xweda dikevin ku cennete.

7- Rîya rast, rîya wan Peyxamber u Mû’mînîn qu nîmet li wan kirîye di hîdayetê. Ne rêya wan ên qu xezebê li wan hatîye kirin (qu cihunê). Hem rêya wan ên qu şaş bune. Ji rêya hek derketine ku Tewhîdu yekîtîya Xweda ye. Ê wan şaş bune jî rêya yekîtîya Xweda çu ne bal sê Xwedayên we. Nêranî, yanî Hrîstîyan lewra ev sê Xwedayan kebul dikin. Yanî bavê Hz. Îsa u dayîka Hz. Îsa u Hz. Îsa Peyxamber. Ew file çava qetine Şîrkê wîsa qetine kûfrê jî. Lewra înkara kasîdîya Hz. Muhammed dikin di gel qu Îsa Aleyhî Selam mîzgînîya Hz. Muhammed daye wan. Gotîye ez mîzgînîyê didime Peyxemberê kî li du min tê, navê wî Ehmede.

Di debarê nivîskar de

Têhev

4

Gotar

Ê Berê Heqîqet
Ê Li Pey Dustûreke Herî Adîl

Şîroveyên ku tên nivîsandin ne nerîn û fikrên me ne û bi tu awayî me temsîl nakin. Berpirsiyarê şîroveyan kesên ku şîroveyê dike ye.