TEFRÎKA

Article

            (Ehlê Kitêb) piştî ‘ilm ji wan re hat, ji ber kîn û ĥesûdîya di nav wan de bi hev ketin. Şûra - 14

Kîn û ğezeb ji Kabîl mîrat maye. Talîya kînê xwine. Ê kîn di dile wan da be, ji wan re dibêjin ‘’ Xwîn ketîye çavî wî.’’ Kîn tê keve kîjan dilî, dilovanî ji wir der dikeve. Dema kîn di dilde hebe fêda ew îlma tineye, çav kor dibe âkil ji hêş diçe. Di dîrokê de herb u pevçun betir ji kîn û ğezebê destpêkirîye. Âramî, Aborî û Ewlehî tevde xeradibe. Mal û malbat tu qîymeta wê namîne. Îro tevê kû îlm ewkas zêde buye îmkan jî fire buye mixabin însanetî nemaye.

Xweda Teâla ji bo me hîşyar bike dibe ‘’(Ehlê kitêb) piştî ‘ilm ji wan re hat ji ber kîn û ĥesûdîya di nav wan de bi hev ketin’’(Şûra 14) Sedama şerê îro di navme de ji kîn û hesûdîyê dest pê di ke. Ev jî tefrika derdixe hole, navê tefrîka carna mezhebe, carna zimane, carna jî partiye. Bi dilovanî meriv li hev binêre ewê aramî dadmendî bi xwe çê be. Ji ber vê Xweda Teâla navê dînê me aştî danîye. Xelasîya çareserîya evan nexweşîye îslamê ango aştîye. Dinya bi aştîyê digihêze xwelasîyê.

Wêlatê îslamê îro di bin lingê emperyaladayê, sedema wê ne nezanîya meye, Âlimê me hene, lê bele tefrika dibe sedema zilletê. Ehle îlmê xwe ji vê kîn û hesûdîyê dur nexin; ewê ewladême bibin xûlamê küffara. Xelaskarême Âlimê ji însanarê hez dikin û jibo xelasîya wan şev u roja xwe diherîmînin. Di dîroka îslmê de wek van âlima kû pire wan ji şehîd ketine gelek hene. Âlime warisê Qasidê Xweda be silav ji van ra be.

Di debarê nivîskar de

Têhev

3

Gotar

Ê Berê Silav û Destûr
Ê Li Pey Me Çi Kir Me Li Serê Xwe Kir

Şîroveyên ku tên nivîsandin ne nerîn û fikrên me ne û bi tu awayî me temsîl nakin. Berpirsiyarê şîroveyan kesên ku şîroveyê dike ye.