EHLÊ DINYÊ

Article

 

Ehlê dinyê, -j rîya Xweda, xwe dane âlî;

Hubba dinyê, -l ser dilê wan, konê xwe danî.

Hatina wan, serf kirna wan, -l gorî dilê wan;

Heram dixun, heram ved’xun, nema helâlî!

 

Ğafil mane ji Rebbê xwe, -d zewq û sefayê;

Di domîne, ev halê wan, hetanî kâlî.

Menfî’et û nefs û hewa, pûtin ji wan ra;

Heba çûye ‘umrê wan, lê jê nabin xalî.

 

Rojîw limêj, hecc û zekât, îman û Qur’an…

Ne muhimm in, ev li cem wan, -j mes’elê talî.

Kînê digrin, ji dîndâran, ji ‘alimên baş;

Dev davêjin, şî’ârê dîn, pir laûbalî.

 

Tu -d bê bes e, ev ne rê ye; vekin çe’vê xwe!

Çiqas bankî, şiyâr nabin, ew ji vî hâlî!

Ji banga heq, ‘aciz in ew; gûhê xwe digrin.

Lê -b wan xweş tê, dengê şeytên, banga batilî!

 

Şev û biroj, ji bo dinyê, dikin kêferat;

Barê dinyê, dan pişta xwe, kirin hemalî.

Lê bes dinya, ji bo kesî, ma qey bûye yâr?

Kesê li ser, fena bûye, piştî çend salî!

 

Di debarê nivîskar de

Têhev

20

Gotar

Ê Berê MA HÊ TU DIBÊ EZ MUSLUMAN IM
Ê Li Pey

Şîroveyên ku tên nivîsandin ne nerîn û fikrên me ne û bi tu awayî me temsîl nakin. Berpirsiyarê şîroveyan kesên ku şîroveyê dike ye.