MI JI DIL BÛ CARÎ

Article

 

 

 

Mi ji dil bû carî efẋan û zarî, da seḥ ke şîrîn bi min de teskîn

We ger ne îro wek seylê şîro, eşkê dixwûnin dê min ke tetyîn

 

Ev herçî dilber wan dil wekî ber, dest wan bi xencer dil kirne kerker

Herçî ‘uşşaq in, ji sebrê taq in, nalîn û kalîn wan resm û ayîn

 

Meyla diyarê wê nazidarê, da min qerarî ji beytû warî

Dê ser li ba bim, li cewlan xwuya bim, teşbîhê goyîn dê bikme nalîn

 

Dê serf û neḥwê serf kim bi meḥwê, mentiq bi qeḥwê, sekrê bi seḥwê

Dê ez bedel kim nabe deẋel kim, suret bi rengîn, dil be bi sewgîn

 

Ey dil tu rabe bes ke ji xwab e, dunya serab e nade te abe

Tû nakî debrê dê biçî qebrê, ba ah û nalîn dê-l wê kî temkîn 

 

Dunya mirar e bi cewr û xisar e, paşê zirar e xelq bûne har e

Dikujin bi zulm e hev kirne qiyme, nas bûne bê dîn bê reḥm û te’mîn

 

‘Îbret nema ye, dil bê dewa ye, we’z bû heba ye dîn bû hewa ye

Lew zêr xwîya kir wî dîn bi ba kir, xelq bûne gurgin purr buẋz û purr kîn

 

Ref’ bû dîyanet hem jî emanet, purr bû xiyanet nîne siyanet

Wekî dewaran berdî beyaran, xwarin bû şîrîn guh nade kes dîn

 

Ev ehlê ev weqt dîn cah û hem rext, purr bûne dilsext ji axret ve bedbext

Guh nadne ‘ilmê, meyl dane zulmê, dîn bûye texmîn ker kirne teḥsîn

 

Îmam Ẋezalî ew rutbe ‘alî, xweş soft lealî, got wî-b delalî

Dê-j dest emîran hem jî debîran,  kasid be ev dîn ew weqt e ev ‘hîn

 

Qet kes te dîtî xwe-j zulmê girtî, qazîyû muftî dîn dan bi pirtî

Şêxan bi tacan mela bi kaçan, xapandne Şemdîn Şahîn û Tacdîn

 

Ya reb! Tu çê kî feyzek bi rêkî, me ḥeq di rê kî gur ne-b kerîkî

Delîl ku gur be dê dil jî ker be, çirtik dê bavên şakin şeyatîn

 

Bikne yeqîne ev serserîne, vî terzî dîne ku mal civîn e

Da bibne ew nas mal bidne wan nas, bibne-j betalîn dallîn mudîlîn

 

Herçî ku nefs e wê dîtî keys e, go reqs min bes e şeytan ku neḥse

Go lêdin hûn def, reqs kin bi lef lef, hûn bibne ‘alîn ‘alî murîdîn

 

Nefs û le‘îne gotin: Me dîn e, def reqsê dîn e beyreq şirîn e

Beyreq ku kir sor dê bêne bin kor, dê bikne kalîn şewq dê be şîrîn

 

Şeytan ku dersan da van xesîsan, gotin me dîsan durr dî di kîsan

Şeytan bi ḥîlan wan hanî dîlan, jin hatin û nêrîn û ba xeml û tezyîn

 

Emrê bi me’rûf ev gav e mekfûf, bi ḥusne mewsûf menhîyyê mekfûf

“Hadî” te ḥeq go nas bûne bêgo, dan fi’lê şeytîn terwîc û teḥsîn

 

 

 

مِه ژْدِلْ بُو جَارِي اَفْغَانُ و زَارِي               دَا سَحْ ݣَه شِێرِينْ بِمِنْ دَه تَسْكِينْ

وَگَرْنَه اِيرُۆ وَكْ سَيْلِێ شِيرُۆ                    اَشْكِێ دِخُونِنْ دِێ مِنْ ݣَه تَطْيِينْ

اَڤْ هَرْچِي دِلْبَرْ وَانْ دِلْ وَكِي بَرْ              دَسْتْ وَانْ بِخَنْجَرْ دِلْ ݣِرْنَه ݣَرْݣَرْ

هَرْچِي عُشَّاقِنْ ژِصَبْرِێ طَاقِنْ                  نَالِينُ و كَالِينْ وَانْ ڕَسْمُ و آيِينْ

مَيْلَا دِيَارِي وِێ نَازِدَارِي                       دَا مِنْ قَرَارِي ژِبَيْتُ و وَارِي

دِێ سَرْ لِبَا بِمْ لِجَوْلَانْ خُويَا بِمْ                تَشْبِيهِێ گُۆيِينْ دِێ بِكْمَه نَالِينْ

دِێ صَرْفُ و نَحْوِىێ صَرْفْ ݣِمْ بِمَحْوِێ      مَنْطِقْ بِقَهْوِێ سَكْرِێ بِصَحْوِێ

دِێ اَزْ بَدَلْ ݣِمْ نَابَه دَغَلْ ݣِمْ                 صُورَتْ بِه ڕَنْگِينْ دِلْ بَه بِسَوْگِينْ

اَيْ دِلْ تُو ڕَابَه بَسْ ݣِه ژِخَوابَه                دُنْيَا سَڕَابَه نَادَه تَه آبَه

تُو نَاݣِي دَبْرِێ دِێ بِچِي قَبْرِێ                بَا آهُ و نَالِينْ دِێ لْوِێ ݣِي تَمْكِينْ

دُنْيَا مِرَارَه بِجَوْرُ و خِسَارَه                     پَاشِى ظِرَارَه خَلْقْ بُونَه هَارَه

دُݣْژِنْ بِظُلْمَه هَڤْ ݣِرْنَه قِيمَه                  نَاسْ بُونَه بِێ دِينْ بِێ ڕَحْمُ و تَأْمِينْ

عِبْرَتْ نَمَايَه دِلْ بِێ دَوَايَه                     وَعْظْ بُو هَبَايَه دِينْ بُو هَوَايَه

لَوْ زِێڕْ خُويَا ݣِرْ وِي دِينْ بِبَا ݣِرْ                خَلْقْ بُونَه گُرْگِينْ پُڕْ بُغْضُ و پُڕْ كِينْ

ڕَفْعْ بُو دِيَانَتْ هَمْ ژِي اَمَانَتْ                  پُڕْ بُو خِيَانَتْ نِينَه صِيَانَتْ

وَكِي دَوَارَانْ بَرْدِي بَيَارَانْ                     خَوارِنْ بُو شِێرِينْ گُوهْ نَادَه كَسْ دِينْ

اَڤْ اَهْلِێ اَڤْ وَقْتْ دِينْ جَاهُوهَمْ ڕَخْتْ       پُڕْ بُونَه دِلْ سَخْتْ ژَاخْرَتْ ڤَه بَدْ بَخْتْ

گُوهْ نَادْنَه عِلْمِێ مَيْلْ دَانَه ظُلْمِێ             دِينْ بُويَه تَخْمِينْ ݣَرْݣِرْنَه تَحْسِينْ

اِمَامْ غَزَالِي اَوْ ڕُتْبَه عَالِي                      خَوشْ سُفْتْ لَآلِي گُۆتْ وِي بْدَلَالِي

دِێ ژْدَسْتْ اَمِيرَانْ هَمْ ژِي دَبِيرَانْ             كَاسِدْ بَه اَڤْ دِينْ اَوْ وَقْتَه اَڤْ حِينْ

قَطْ كَسْ تَه دِيتِي خُو ژْظُلْمِێ گِرْتِي           قَاظِيُ و مُفْتِي دِينْ دَانْ بِپِرْتِي

شِێخَانْ بِتَاجَانْ مَلَا بِكَاجَانْ                   خَاپَانْدْنَه شَمْدِينْ شَاهِينُ و تَاجْدِينْ

يَا ڕَبْ تُو چِێ ݣِي فَيْضَكْ بِڕِێ ݣِي          مَه حَقْ دِڕِێ ݣِي گُرْ نَه بْݣَرِي كِي

دَلِيلْ ݣُو گُرْ بَه دِێ دِلْ ژِي كَرْ بَه            چِڕْتِكْ دِێ بَاڤِێنْ شَا ݣِنْ شَيَاطِينْ

بِݣْنَه يَقِينَه اَڤْ سَرْسَرِينَه                      ڤِي طَرْزِي دِينَه ݣُو مَالْ جِڤِينَه

دَا بِبْنَه اَوْ نَاسْ مَالْ بِدْنَه وَانْ نَاسْ            بِبْنَه ژْبَطَالِينْ ضَالِّينْ مُضِلِّينْ

هَرْچِي ݣُو نَفْسَه وِێ دِيتِي كَيْسَه             گُۆ ڕَقْصْ مِنْ بَسَه شَيْطَانْ ݣُو نَحْسَه

گُو لِێدِنْ هُونْ دَفْ ڕَقْصْ ݣِنْ بِلَفْلَفْ          هُونْ بِبْنَه عَالِينْ عَالِي مُرِيدِينْ

نَفْسُ و لَعِينَه گُۆتِنْ مَه دِينَه                   دَفْ ڕَقْصِ دِينَه بَيْرَقْ شِرِينَه

بَيْرَقْ ݣُو ݣِرْ صُۆرْ دِێ بِێنَه بِنْ كُۆرْ          دِێ بِݣْنَه كَالِينْ شَوْقْ دِێ بَه شِيرِينْ

شَيْطَانْ ݣُو دَرْسَانْ دَاڤَانْ خَسِيسَانْ            گُۆتِنْ مَه دِيسَانْ دَرْدِێ دِكَيْسَانْ

شَيْطَانْ بِحِيلَانْ وَانْ هَانِي دِيلَانْ              ژِنْ هَاتْنُو نِێڕِينْ بَا خَمْلُ و تَزْيِينْ

اَمْرِێ بِمَعْرُوفْ اَڤْ گَاڤَه مَكْفُوفْ            بِحُسْنَه مَوْصُوفْ مَنْهِيِّێ مَكْفُوفْ

«هَادِي» تَه حَقْ گُۆ نَاسْ بُونَه بِێگُۆ          دَانْ فِعْلِێ شَيْطِێنْ تَڕْوِيحُ و تَحْسِينْ

 

 

Di debarê nivîskar de

Têhev

1

Gotar

MELA Muhemmed Hadîyê LICÎ

  • MI JI DIL BÛ CARÎ
  • Ê Berê
    Ê Li Pey

    Şîroveyên ku tên nivîsandin ne nerîn û fikrên me ne û bi tu awayî me temsîl nakin. Berpirsiyarê şîroveyan kesên ku şîroveyê dike ye.